"Vriendschap" door Droombeertje

Titel:  Vriendschap
Auteur:  Droombeertje
Datum:  27 mrt 2006
Revisie:  -
Gelezen:  4384

Vriendschap

Na het lezen van de column van Kada krijg ik toch ook weer inspi voor een schrijfsel. "Vriendschap is te mooi om te verknallen voor hormonen die je elders ook kunt lozen.", schreef zij.

Dat ben ik geheel met haar eens. Ik heb dat zelf ook met een man in mijn omgeving. Hij is heel wat jaartjes ouder dan ik (ik schat zo'n 15) maar we kunnen het erg goed met elkaar vinden. Praten ook over van alles met elkaar en kunnen elkaar ook dingen vertellen zonder iets te zeggen. Dat vind ik het ook het mooie aan vriendschap. Het dingen kunnen zeggen zonder dat je werkelijk wat zegt. Hij en ik voelen elkaar aan en weten veelal precies wat we aan elkaar hebben, en dus ook wanneer we elkaar met rust moeten laten.

Dat met rust laten is soms nog wel n's lastig. Soms zie ik meiden helemaal idolaat van hem zijn omdat hij zo'n geweldig lekker ding is. Toegegeven, dat is hij. Maar ik kan hem niet op die manier meer zien als al die meiden. Hij is zelf gitarist bij een bandje en heeft vele fans. Ik kan me dat voorstellen, voor onze vriendschap was ik ook één van die fans. Maar door de tijd heen heb ik me verdiept in hem en hij in mij. Nu kan ik niet meer idolaat zijn, maar heb wel de grootste lol met hem.

Ik ben nu in een fase die hij al heeft gehad en hij weet waar de valkuilen kunnen liggen. Dat is op zich best wel prettig. Hij en ik, samen anders en ook samen gelijk. Alle twee anders dan anderen, als je dat zo wilt noemen. Ik praat er met hem ook wel over hoe het is om bi te zijn en wat je er mee zou kunnen doen. Hij is daar momenteel niet mee bezig. Hij heeft zijn leven wel op regel. Hij heeft een schat van een vriendin en een mooi stel leuke collega's. Vast ook wel de nodige dingen die hem dwarszitten. Maar hij doet zijn best om van zijn leven te genieten, met alles erbij wat er bij komt kijken. Strubbelingen, onverwachte dingen. En hij glimlacht altijd even breed.

Die kracht probeert hij ook op mij over te brengen. Blijf lachen, al is het leven nog zo shit. Probeer van je leven te maken wat er van te maken valt, ook al heb je soms even geen zin. Lach, al zou je willen huilen. Dat wat je niet doodt, zal je wel sterken. En je moet jezelf goed vinden, anders zul je het nooit zijn. (ongetwijfeld stuit ik nu op een golf van commentaar)

Maar tussen hem en mij speelt warmte een grote rol. Warmte en niet de hormonen. Voelen elkaar aan, voelen de energie van elkaar. Energie, en ook negativiteit. Aan de andere kant dan ook wel weer de positiviteit en humor. Samen dezelfde soort humor waar een collega van hem wel es de dupe van wordt. Pure ware vriendschap, houden van elkaar uit vriendschap en niet omdat er meer moet zijn. Hij is een man, ik ben en een vrouw. En we zijn VRIENDEN. Hoe moeilijk dat voor sommigen ook blijkt te zijn.

Droombeertje

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]