"Verzet" door Hendrik

Titel:  Verzet
Auteur:  Hendrik
Datum:  30 sep 2006
Revisie:  -
Gelezen:  4370

Verzet

In het verzet. Het is een zin waarmee je alle kanten op kunt. Als je iets hebt met hulpverlening dan heeft het woord 'verzet' een heel andere betekenis dan de kant waar ik heen wil. Het verzet in WOII, daar wil ik iets over zeggen. Ik ben afgelopen weekend in het verzetsmuseum geweest in Amsterdam. Daar is over de oorlog 40-45 het een en ander te zien. Ik merk dat de termen die ik gebruik gedateerd zijn. Wat wij de Tweede Wereldoorlog noemen, dat is niet voor iedereen zo. En 40-45 vraagt in onze eeuw een andere aanduiding. Het is de West-Europese oorlog die duurde van 1940 tot 1945.

Wat voor mij onbekend was, en naar ik aan mag nemen voor de meeste mensen, is het feit dat er relatief veel homoseksuele mannen en vrouwen meegewerkt hebben aan het verzet in de oorlog, die ik hier verder WOII noem. Het verzetsmuseum heeft een permanente expositie over WOII, er zijn zaken te zien die ik als vijftiger, en dus niet zo heel lang na de oorlog geboren, volop heb meegekregen. Wat mij altijd het meest raakte waren de wegvoeringen van mensen die niks kwaads hadden gedaan. Mensen werden zonder proces gedeporteerd en massaal vernietigd. Ik kan dit niet opschrijven zonder er beroerd door te worden. Het is weerzinwekkend.

Het waren met name joodse mensen die werden weggevoerd, maar ook gipsy’s en homoseksuelen. De laatste twee categorieën werden niet vergast, echter werden er wel vreselijke dingen mee gedaan. Men werd tewerkgesteld, en er zijn verhalen bekend van martelingen en andere schendingen. Het is vrij onbekend wat er met homo’s gebeurde, juist omdat 6 miljoen joodse mensen die vernietigd werden zo schrijnend is. En dat schrijnende moet bekend gemaakt blijven worden. Dat nooit meer!

En het schrijnende van de anderen dient eveneens bekendheid te krijgen. Dat er mensen uit de maatschappij verwijderd moesten worden omdat de Nazi’s een zuiver ras wilden, daar waar geen plaats was voor diegene die anders was dan de anderen. Wie anders was mocht er niet meer zijn in het Nazi-rijk. Alleen dat wat in hun systeem paste was geaccepteerd, men ging daarin rigoureus te werk, nietsontziend!

Wat mij opviel in de tentoonstelling ‘wie kan ik nog vertrouwen’, was de tolerantie die er in de jaren twintig van de vorige eeuw was ten aanzien van homseksualiteit. Met name ook in Berlijn, de hoofdstad van het Duitland, daar was het aan het begin van de vorige eeuw reeds geaccepteerd dat twee mensen van hetzelfde geslacht samenwoonden. En Nederland volgde daarin, met Amsterdam voorop natuurlijk.

Wat nu met verzet? Is het verzet vandaag niet makkelijker dan in WOII? In een oorlog, met een duidelijke vijand, wordt ondergronds gewerkt. In onze tijd is er verzet nodig, min of meer openlijk. Ook wie anders is heeft recht op het goede . . .

Hendrik

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]