"Discovery of Heaven (Part 1)" door Jiri

Titel:  Discovery of Heaven (Part 1)
Auteur:  Jiri
Datum:  29 okt 2006
Revisie:  -
Gelezen:  4444

Discovery of Heaven (Part 1)

Rond 2000/2001 zat ik in groep 7 en we hadden elke dag gym. Dat betekent ook elke dag omkleden in de kleedkamer. Op die leeftijd begonnen de hormonen een beetje een rol te spelen: (schaam)haargroei, 'vieze' grapjes, praten over seks ... Maar ja, wel heteroseks. De anderen gingen altijd een beetje ongemakkelijk lachen, ik was bijna altijd als eerste de kleedkamer uit.

Rond die leeftijd ging ik me ook een beetje oriënteren, wat er eigenlijk allemaal was. Toen was de Break Out! (nu vervangen door het blad Spam) superpopulair en mijn broer had er een abo op. Er staan altijd ook zo'n mannetje en vrouwtje in die uit de kleren gaan. Die staan zeg maar naast elkaar: wil je de ene bekijken, dan moet je bijna automatisch naar de andere kijken (om te kijken wie nou het mannetje en wie het vrouwtje is, dat was soms nog best lastig). Tsja en na een tijdje keek ik alleen nog maar naar de mannetjes.

Ik vond het wel grappig dat ik dat leuk vond en de andere jongens niet. Maar het boeide me nog niet zo. Ik ging naar de middelbare school en het eerste jaar ging gewoon goed. Ik vond nog niet echt jongens (of meisjes) eruit blinken qua uiterlijk of innerlijk. Totdat ik in de tweede kwam... Bij ons op school beginnen we het jaar met de klassenfoto's en de individuele foto's. Je moet dan per klas in zo'n rijtje gaan staan op alfabetische volgorde en dan word je een voor een op het krukje geroepen. Iedereen zat een beetje te kletsen, maar ik zat te kijken naar de mensen die op het krukje gingen zitten. Het viel me op dat er een paar mensen wat volwassener waren geworden en er niet meer zo 'bruggerig' uitzagen. En toen er een jongen ging zitten en ging lachen voor de foto... Toen wist ik dat ik niet alleen op meisjes viel.

Mijn biseksuele fase begon. Eigenlijk keek ik alleen maar naar jongens, maar ik verdedigde me tegen mezelf door te zeggen dat er toch echt nog een kans is dat ik op een meisje val. Ik ben dat jaar dan ook twee keer verliefd geweest op een twee meisjes. Beiden heb ik het verteld en beiden hebben me afgewezen. Dat was dan ook mijn enige ervaring met meisjes. Ik ging op internet de chatsites op en begon te msn'en. Alleen met jongens.

Ik had op school een hele goede vriend en hij praatte voluit over zijn liefdesleven (die verhalen kreeg ik pas nadat ik uren heb gezegd: "Zeg nou" en dat soort dingen), maar ik zei er nooit wat over (dûh!). Hij zei dat een keertje en ik wilde hem (nog) niet vertellen over mijn 'gevoelens' uit angst voor de derde afwijzing, maar ik wilde ook niet blijven ontkennen. Ik heb toen een raadseltje bedacht voor hem: Duits bier zonder hij. Dan zou hij het wel snappen. Alleen mijn beste vriend is niet altijd even snugger en vroeg aan bijna iedereen van de klas of ze 'Duits bier zonder hij' snapten. Er waren zelfs mensen van plan naar onze leraar Duits te stappen om hem naar Duitse biersoorten te vragen. Twee andere vrienden kwamen er zonder hulp achter, tijdens biologie, en ze riepen het, nogal tactloos, door de klas: "Hey, het is bi!" Gelukkig was het rumoerig en hoorde niemand het. 's middags heb ik de 'goede vriend' gebeld en hem net zo lang hints zitten geven tot ie het snapte. (Voor de mensen die ook hints nodig vinden: Duits bier zonder hij. Duits slaat niet op bier maar op hij. Hij in het Duits is er. Bier zonder er is bi.) In de derde/vierde klas wist bijna iedereen die ik ken dat ik bi dan wel homo was. Mijn toenmalige 'geheime' vriendje vroeg bijna om de week of ik nog steeds bi was. Na een tijdje was ik er zo zat van dat ik heb gezegd: Nee ik ben homo. En dat moest ik aan mijn ouders natuurlijk ook een keer vertellen. Maar dat lezen jullie de volgende keer

A Dieu!

Jiri

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]