"Transpiratie" door Kada

Titel:  Transpiratie
Auteur:  Kada
Datum:  17 nov 2006
Revisie:  -
Gelezen:  4348

Transpiratie

We kennen ze allemaal, de travestieten die tijdens de gaypride in vol ornaat, met meters hoge pruiken en punthakken waar je eng van wordt, door het publiek stralen. Ook tijdens het uitgaan kom ik ze regelmatig tegen. Mannen, verkleed als vrouw. Zo vrouwelijk dat ik er een echte butch bij ben. Met zoveel haar en make up dat ik echt heel veel moeite moet doen hen serieus te nemen want laten we eerlijk zijn. Sommigen van hen dragen zoveel make up en hebben duidelijk urenlang voor de spiegel staan zweten om er vervolgens nog steeds erg mannelijk uit te zien simpelweg omdat het zo overdone is.

Dan vraag ik me serieus af ‘waarom zoveel toestanden? Het helpt niet! Het maakt je niet natuurlijk vrouwelijk, het maakt je een barbiepop waar de mannelijkheid nog eens in benadrukt wordt omdat geen enkele vrouw zo overdreven door het leven gaat. Het is soms alsof zij zo walgen van hun mannelijkheid dat ze compleet doorslaan naar het andere uiterste en echt elk spoor mannelijkheid willen wissen (wat dus averechts werkt). Het is alsof zij tussen alle ‘gewone’ vrouwen de ‘supervrouw’ willen zijn ofzo. Soms krijg ik echt waar de indruk dat ze niet gewoon vrouw willen zijn maar meer vrouw dan alle andere vrouwen, want zo kleden zij zich opzichtig, maken zij zichzelf opzichtig op. Ik ben ervan overtuigd dat het echt niet komt omdat ze niet met make up om kunnen gaan want ik weet bijna zeker dat travestieten meer verstand hebben van make up dan menig vrouw hoor. Hoe komt het dan toch?

Misschien wel omdat er een verschil is tussen travestieten en transseksuelen. Misschien komen dit soort vooroordelen tot stand omdat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen een groep mensen die graag toneel speelt en graag opvalt in de meute en een groep mensen die gewoonweg geaccepteerd wil worden zoals ze zijn. Of misschien komt het gewoon omdat we met zijn allen bomvol vooroordelen zitten naar iedereen die anders is…. terwijl we zelf ook vaak anders zijn en niet eens een duidelijke definitie van ‘anders’ kunnen geven omdat ieder mens verschillend is.

Ik weet maar half waar ik over praat hoor, maar ik wil het toch ter sprake brengen want het is niet zomaar iets, als je op vijf/zes jarige leeftijd al duidelijk voelt dat je in een verkeerd lichaam leeft.
Dat je als klein kind aangesproken wordt met jongetje terwijl je jezelf als meisje ziet en je zo ook voelt.
Hoe ga je daarmee om? Hoe maak je de grote boze wereld duidelijk dat je niets slechts in de planning hebt maar dat je simpelweg doodongelukkig bent? Hoe krijg je je familie en vrienden in godsnaam zover dat ze jouw wereld begrijpen en je willen steunen in al je toekomstige keuzen? Ga er maar aan staan!
Durf maar eens de wereld te vertellen dat je vrouw bent in een mannenlichaam terwijl je bij voorbaat al weet dat de helft van alle mensen je niet begrijpt of niet serieus zal nemen. Bedenk je dan maar eens dat je een groot deel van je leven daarna bezig zult zijn met vechten. Vechten om geaccepteerd te worden, vechten om in het lichaam te komen waarin je eigenlijk thuis hoort (wat uiteraard bakken met geld kost), vechten om de liefde van je leven te vinden (wat een zeer zwaar gevecht zal zijn gezien het feit dat 80% van de mensen die dan wel respect tonen er toch niet aan moet denken een relatie te beginnen met een transseksueel of transgender). En dan vinden wij simpele homoseksuelen of biseksuelen dat we het zwaar hebben of hebben gehad, dat het ons veel moeite heeft gekost om eindelijk echt onszelf te durven zijn…..

Ik begrijp misschien niet alles van transseksualiteit en ik vind het misschien soms moeilijk om over haar te spreken als ze er nog zo uit ziet als man maar ik heb echt diepe respect voor diegenen die uiteindelijk de knoop doorhakken en bewust door het leven gaan als vrouw, ook al moeten ze zo hard werken om hun baardgroei tegen te gaan, om er als vrouw uit te zien, ook al krijgen ze overal blikken en regelmatig onbegrip of negatieve reacties te verwerken. Zij kiezen ervoor te vechten voor zichzelf, voor hun eigen geluk. Zij kiezen voor zelfliefde en eigenwaarde en daar kunnen heel veel mensen, wereldwijd een heel groot voorbeeld aan nemen!

Voor mij zijn zij een grote inspiratie want zij laten zien dat ieder mens in zijn of haar eigen waarde liefde en respect verdient. Als ik in de kroeg een serieuze transseksueel zie staan, zie ik vaak verdriet in haar ogen want ze heeft zo hard gevochten om zover te komen. Als ik dan zie hoeveel vrienden en vriendinnen ze heeft word ik week van binnen want zij laat samen met haar vriendenkring zien dat als je werkelijk doet waar je je goed bij voelt, je omgeving zich wel aanpast aan jouw ware zijn. Misschien neem je afscheid van een bepaalde omgeving, maar je krijgt er een betere omgeving voor terug!
Als je familie je niet meer wilt door wie je bent is dat pijnlijk, maar ergens vind je wel een nieuwe familie die veel meer liefde en respect heeft voor jouw wezen.

Als je de volgende keer in de kroeg een transseksueel tegen komt, bedenk dan dat het niet voor iedereen een spel van aandacht is. Loop eens niet weg maar ga eens een praatje met haar aan en ontdek dat zij net zo mooi is als jij, mooier misschien wel. zie haar staan en kijk niet naar haar mannelijke kaaklijn, maar kijk naar haar prachtige ogen die een en al vrouwelijkheid uitstralen en het gewoonweg verdienen om geliefd te worden, zoals ieder mens het gewoon verdient om geliefd te worden.

Kada

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]