"Herpes ..." door Kaatje

Titel:  Herpes ...
Auteur:  Kaatje
Datum:  28 nov 2006
Revisie:  -
Gelezen:  4388

Herpes ...

Wat een titel en wat een aandoening. Mijn god, er gaat geen maand voorbij of ik heb er last van. Ja echt ... Alleen wanneer deze vorm zich voordoet, hoef ik niet al mijn bedpartners te bellen omdat ik ze besmet kan hebben. Nee, niet zo vies kijken of krabben daar waar het ongegeneerd staat!!

Van de week was ik niet zo lekker en was een stressvolle, drukke week. En dan het weer: van warm naar guur, van zon naar regen, nee dat is ook niet bevorderlijk. Ik kan er dan de klok op gelijk zetten: Pats... Pijn... Auw... Herpes. Het liefst zie ik dat het in mijn neus zit, maar deze keer rechts boven op mijn bovenlip. Lekker in het zicht, want daar geniet ik zo van ... NOT. Koortsuitslag, dat heb ik zo verdomde vaak. Ik kan vitamines eten wat ik wil, ik kan mij kleden naar elk weertype, ik kan elke vorm van stress proberen te vermijden. Maar ik heb het van de 12 maanden zeker 10 maanden.

Nu kwam het zo ongelegen. Ik ga met mijn grote liefde naar Claudia de Breij in Veghel. Lekker stukje rijden vanuit Utrecht, maar het werd daggie uit, happie eten. ’s Morgens stond ik op en voelde mij minder verliefd op de wc-pot in tegenstelling tot de dag daarvoor. Ik was erg beroerd en zag ons daggie uit, happie eten al in duigen vallen. Gelukkig, de gezondheidsgoden waren met mij, alleen kreeg ik al toetje die plek op mijn lip, niet te ontzien. Tjongejonge, ga je naar een cabaretier die een sister is, heb ik zo'n soeplip. Ik race naar de drogist, crème gehaald (waar ik ondertussen na al die jaren zo'n beetje immuun voor ben) en een pot met pillen en iets nieuws. Van TV! De padjes die je over het blaasje doet waardoor ze verdwijnen danwel onzichtbaar zijn.

Ik plak hem op en wij rijden naar Veghel. Mijn liefde verteld iets leuks en ik moet lachen. Zij kijkt naar mij en zegt: ”Lach eens normaal!” Ik kijk in de spiegel en denk met dit hoofd en dan normaal doen, onmogelijke zaak maar toch… “Ik lach normaal.” Dat bleek ik dus niet te doen, maar scheen dichtbij een persiflage van Popey te komen met een opgetrokken lip en een hangende lip.

In het pittoreske Veghel aangekomen, stappen we een heerlijke klein, knus restaurantje binnen en bestellen een heerlijke maaltijd met een voorafje. Ik eet mijn carpaccio en besluit het padje eraf te halen in de wc, want handig is het toch niet. In de wc trek ik aan het transparante rondje en hars tegelijk mijn bovenlip en er kan ongeveer Corneille-bord in. Mijn god de tranen biggelde over mijn wangen, mijn lip uitgerekt tot een anderhalve meter. Het padje liet niet los en ik was vergeten te lezen, hoe ik het moest verwijderen en of dit überhaupt kon. Al met al gegeten zonder padje (maar met pijn) en ik voelde het gezwel op mijn lip groeien. Ik zag het al voor mij 100000000 potten in een schouwburg en ik was de lip met het meisje eraan vast ... wat een nachtmerrie. Na het eten toch maar weer zon padje erop, maar nu beter gemikt en niet in de vouw van mijn lippen. Het leek mij toch beter dan een klodder zalf op je lip. Niet charmant dacht ik zo.

Genoten van een geweldige show en tijdens het lachen, je vinger gewoon tegen je lip duwen. Bleef deze een beetje in vorm ... Pffff herpes, geef mij maar een goede snotneus!

Kaatje

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]