"Passionele klik" door Dave

Titel:  Passionele klik
Auteur:  Dave
Datum:  12 dec 2006
Revisie:  13 dec 2006
Gelezen:  4388

Passionele klik

Tijdens een gemakkelijk zittende, mag ook hangende, avond samen met vrienden of mensen die minder bekend zijn, wordt al snel het: op-welk-type-val-jij-nou-eigenlijk-onderwerp aangesneden. Bij gebrek aan beter. Makkelijk. Voor anderen dan. Verzin daar maar eens een antwoord op. Voor anderen kan ik tig vragen beantwoorden, waarbij ik van mezelf sta te kijken dat ik überhaupt in staat ben zo’n antwoord te geven. Bij mezelf volgt op een vraag, nog een vraag, waardoor het antwoord negenennegentig van de honderd keer verschuldigd blijft.

De huidige fase waarin ik ben beland kent geen antwoorden, maar eist alleen nog meer vragen. Er zijn namelijk geen stabiele antwoorden op bepaalde vragen. Net zoals in de heterowereld, om die maar even zo te noemen, hebben ook wij homo’s zo onze voorkeuren. Ben je heteroman dan ben je of: een billen –of een borstenman. Ben je homo dan ben je billen –of penisman (piemelman, wat jij lekkerder vindt.) Ik ben trouwens geen van beiden. Ik houd er niet zo van om in hokjes gestopt te worden.

HIJ moet anders dan anderen zijn. Oceaanblauwe ogen, lichtbruin warrig haar, geen vreemde luchtjes die uit zijn mond dampen als je erboven hangt, zit of ligt, kleding die alleen maar via E-bay te verkrijgen is (vanwege de leuke en originele shirts en sweaters die in Nederland niet te koop zijn), gespierde armen, maar niet té, geen neushaar en een jongen die elke dag zijn ondergoed verschoont en die geen autootjes en snoopy-hondjes op zijn boxer heeft staan. Als we samen achter de geraniums zitten, vind ik dat wel schattig. Tot die tijd is schattig zijn uit den boze.

Naast lichamelijke eigenschappen is het een mooie bijkomstigheid om een beetje inhoud te hebben. Men zegt dat het tenslotte om de inhoud gaat. Men zegt wel meer. Men geef ik in deze gelijk. Een IQ van honderddertig is misschien te hoog gegrepen, maar een gesprek kunnen voeren over een politiek onderwerp, zonder daarbij het woordenboek erbij te nemen om op te zoeken wat politiek eigenlijk betekent, is niet teveel gevraagd. Een liefde voor zijn medemens is een pré, liefst iemand die ontwikkelingswerk ambieert in de nabije toekomst zodat we samen in een boerderij kunnen wonen en daar de lokale bevolking helpen om een grondslag te leggen aan een beter bestaan; die een passie heeft voor de dingen die hij doet of dat nu zijn werk is of andere dingen die hem bezighouden.

En daar was hij dan. Vanuit het niets. Onder invloed van 16+ -vloeistoffen was hij mooi, achteraf, zonder externe vloeibare invloeden, was hij nog mooier. Hij voerde (voert trouwens nog steeds) de top tien aan van beste zoeners, maar hij rookte, droeg afgeprijsde shirts die hij had gevonden in een rommelige uitverkoopbak bij H&M, had drie haartjes uit zijn neus hangen en had een boxer met rood-blauwe autootjes, hij prefereerde een eigen zaak boven ontwikkelingswerk en sloeg, als hij hem scheef had liggen, collega’s de krukken onder hun lijf vandaan. Het was die klik, die klik waardoor hij zo leuk was en zwijmel wat was hij schattig.

Dave

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]