"Goed, beter, best " door Marius

Titel:  Goed, beter, best
Auteur:  Marius
Datum:  17 feb 2007
Revisie:  -
Gelezen:  4884

Goed, beter, best

(Antwoord op Rob's "Holebi's en hun seks")

Okee, staat dit ding aan?

(tik tik piep, geroezemoes in de zaal)

Hallo allemaal, ja mag ik even? Ik wil u even aan iemand voorstellen. De droom van … ja van werkelijk iedereen eigenlijk. Groot, sterk en stoer en tegelijk zacht, gevoelig en lief. We hebben het wel eens over “Gods geschenk aan vrouwen” (wie kent die T-shirts niet?), nou, ik heb het hier over Gods geschenk voor mannen én vrouwen. Wie ik dan bedoel? Was dat niet al duidelijk dan? Ik heb het over…

(drumroffeltje)

… mezelf natuurlijk!

(Hier en daar wat gegrinnik)

Nee, serieus. Hoeveel vrouwen klagen er niet dat een man niet begrijpt wat een vrouw wil, voelt of doet? Vooral in bed. En hoeveel mannen klagen er niet over hun vrouw, dat zij diegene zijn die het juist niet snappen? Ja, inderdaad, mevrouw daar achterin bij de uitgang. Komt u toch verder, gaat u toch zitten. Het antwoord is dat alle vrouwen en alle mannen klagen. Allemaal, zonder uitzondering. Of een huwelijk een groot slagveld is of dat men werkelijk met elkaar een lot uit de loterij heeft gevonden, het maakt niet uit. Iedereen klaagt. En waarom dan, hoor ik jullie denken. Nou, pak nog maar een pilsje, want ik ga het je uitleggen.

Maar eerst ga ik je vertellen waarom ik Gods geschenk voor iedereen ben (of Allah’s geschenk, Maria’s geschenk, Boeddha’s geschenk of welke andere religieuze geaardheid je dan ook mag hebben). Het is eigenlijk heel simpel: ik ben alle twee. Ik ben man en vrouw ineen. Ik kan je de geheimpjes van beiden vertellen. Dames, waarom vindt je man het interessanter om op zondagavond naar Studio Sport te kijken in plaats van naar u te kijken in dat nieuwe spannende lingeriesetje? Kom, ik fluister het in je oor. Heren, waarom houden de dames niet van slikken na het pijpen? Schuif aan, dan zal ik het verklappen. Het heeft allemaal met begrip te maken. En ik begrijp beide seksen. Er zijn transseksuelen die hun vorig leven diep wegduwen, verbranden, ritueel slachten of noem maar op. Ik niet, ik ben trots op de vrouw die ik was, want zij maakt mij compleet. Door haar en wat zij heeft mee gemaakt begrijp ik veel van vrouwen. Door wat ik nu meemaak als man, begrijp ik wat mannen beweegt. En ik zal je nu alvast een ding verklappen: soms verschillen die twee helemaal niet zoveel van elkaar.

Sinds het begin van mijn transitie ben ik erachter gekomen dat ik qua seksuele geaardheid niet meer uitsluitend in één hokje pas. Ik ben niet meer uitsluitend lesbisch, hetero-, bi-, homo- of multiseksueel. Ik ben een mens en ik hou van mensen, dus spring ik van seksueel geaard hokje naar seksueel geaard ander hokje. Heteroseksuele mannen, lesbische vrouwen of voor mijn part biseksuele nijlpaarden… het maakt me allemaal niet uit. Ik val op de persoon die van binnen zit, de mens achter de bos hout of het wormvormig aanhangsel (okee, schrap dat van die nijlpaarden). Als de persoon binnenin de verpakking een ware diamant is, dan vallen eventuele geslachtelijke tegenstellingen of onduidelijkheden weg. Toegegeven, moet je wel de moeite nemen om die diamant te zien. So what, als je altijd gedacht hebt dat je homo, lesbisch, hetero of nymfomaan was? Dat maakt geen flikker uit (pardon my French) als je bedenkt dat we in de baarmoeder allemaal als meisjes begonnen zijn (ja, echt waar, dat wist je niet, hè?). Mannen of vrouwen gelijk; we moeten allemaal gaan zitten om te schijten. Heb ik gelijk of niet?

En ik hou van seks, laten we wel wezen. Seks met de juiste partner (welk geslacht die partner dan ook heeft) is het lekkerste wat er is. Het ultieme vertrouwen in elkaar, want waar anders dan tijdens de daad ga je letterlijk en figuurlijk met de al dan niet behaarde billen bloot? En ook (misschien zelfs wel vooral) in bed draait het om begrip. Wat vind je prettig, wat vind je walgelijk, wat kan jou in de hoogste mate van euforie brengen en waar knap je op af? Durf je daarover te praten of is dat te privé voor je? De eerste keer seks met een nieuwe partner is vaak het spannendst, maar de seks is pas het lekkerste als je partner precies weet wat je wilt zonder dat je daar nog over hoeft te praten. Als je partner aanvoelt dat je vandaag in een ruige “duw en trek”-bui bent of in een “rustig dan breekt het lijntje niet”-bui. Het praten over seks wordt dan een aanvulling... een onderdeel van het voorspel, in plaats van noodzaak.

Dus, meine Damen und Herrn, begrip is waar het om draait. Of je nu een man bent of een vrouw (of, vooruit, een nijlpaard): iedereen wil begrepen worden. Want is er iets mooiers… iets veiligers om thuis te komen na een zware dag van (voor mijn part) vergaderingen en ander geouwehoer en dan in de keuken je liefje te zien staan die na één blik op je gezicht meelevend zegt: “Jeetje, schat, zware dag gehad?” En dat hij of zij dan je bad vol laat lopen, je schouders masseert en je een biertje (of wijntje of kop koffie, of wat dan ook) komt brengen. Dat is pas thuis komen. Of, dames, nog een hele mooie: hoeveel mannen weten (uit eigen ervaring nog wel) wat het is om ongesteld te zijn? Die voor je naar de supermarkt gaan om een doos tampons te kopen (en zich daar dan niet gegeneerd bij voelen) en dan nog thuiskomen met de juiste soort? Want, inderdaad heren, (o, eureka!) er zijn verschillende soorten. Variërend van mini (formaatje penlight batterij) tot super-plus (formaat white-board marker), eventueel met of zonder inbrenghuls. En hoeveel mannen komen naast je aan je bed zitten om teder je onderrug te masseren (let wel: zonder daarmee direct “De Daad” ervoor terug te verwachten)? Echt, lieve mensen, ik ben er heilig van overtuigd dat vrouwen lesbisch worden gewoon om het simpele feit dat mannen totaal niets begrijpen van de maandelijkse cyclus.

Halleluja en geef de mosterd even door.

En omdat ik dat allemaal begrijp, lieve mensen, ben ik dus Gods geschenk aan de mensheid. Hetero of lesbo vrouw, homo of hetero man... het maakt me allemaal geen pepernoot uit, je kunt met mij alle kanten op. Zelfs de Verkeerde Kant. Het heeft echt zijn voordelen om van geslacht te veranderen, dat kan ik je garanderen.

En ondanks deze tirade klagen we toch nog allemaal. Ja, ook u, gezapige 50-er hier vooraan, die thuis had verteld vanavond een drukke vergadering te hebben, maar straks gaat "gymnastieken" met die aantrekkelijke jonge blonde secretaresse die nu naast u zit. En zelfs u, net gescheiden moederlijk ingestelde huisvrouw van middelbare leeftijd rechts bij het looppad met minimaal vier emailadressen van potente jonge kerels in de propvolle handtas. Nu kan ik hier zeggen dat we allemaal klagen omdat er nu maar eenmaal één Marius is en ik me niet in 20-en, 30-en of 50-en kan delen. Maar dat zou niet erg reëel zijn, nietwaar? Ik ben wel goed, maar zelfs ik kan niet koken naar alle monden. Nee, we klagen omdat we nu eenmaal zo in elkaar zitten. Ondanks dat we een partner hebben gevonden die weet wanneer we echt hoofdpijn hebben, wanneer we echt klaarkomen en wanneer we echt geen zin hebben, klagen we.

Omdat, en ga nu maar even rechtop zitten want hier komt de clue van het verhaal: we eigenlijk helemaal niet begrepen willen worden. We willen geheimzinnig blijven. Altijd maar begrepen worden is eng, saai, niet leuk en kan leiden tot verdroging van de eierstokken en regelrechte apathie van de zaadcellen (wetenschappelijk bewezen).

Wat zegt u, mevrouw? Slaat dat nergens op? Heb ik net gezegd dat we wel allemaal begrepen willen worden? Ben ik niet echt logisch? Welnu, wie zei dat het mensenras logisch was? De mens is één grote “contradictio interminis” op benen oftewel haar eigen tegenvoeter. En is dat niet geweldig? Nooit uitgekeken raken op de diversiteiten die de mens kent, ieder individu uniek en toch ook weer zo hetzelfde. Ik weet niet wat u ervan vindt, maar ik vind het inspirerend. Dik 6 miljard mensen op deze blauwe planeet en niemand is hetzelfde. Schitterend! In plaats van oorlog te voeren, zouden we op een spirituele queeste moeten gaan om bij leven zoveel mogelijk mensen te kunnen ontmoeten en daar weer van te leren.

En als de charmante jonge dame daar aan de bar mij aantrekkelijk vindt, maar er moeite mee heeft dat ik een gleuf heb in plaats van een worst, nou, dan laat ik er toch gewoon eentje aan plakken (liefst een centimetertje of 16)? Het is alleen mijn lichaam maar en een lichaam kan je vormen en kneden tot het precies zo is zoals jij het hebben wilt. Als je mijn sikje sexy vindt, je vindt mijn wijkende haargrens intelligent en mijn brede schouders stoer... wat maakt het dan uit dat ik als Maria ben geboren in plaats van als Marius? Mijn gevoel voor humor is gebleven, evenals mijn politieke overtuiging, ik vind azuurblauw nog steeds een mooie kleur en de pizzeria is nog steeds mijn favoriete eettent. Hoezo, mannen en vrouwen zijn verschillend? Onzin! Men moet gewoon meer de tijd nemen om elkaar te leren kennen.

En ik begrijp dat niet alleen, ik geniet daarvan. En daarom ben ik dus de beste.

Marius

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]