"Als je haar maar goed zit" door Yvonne

Titel:  Als je haar maar goed zit
Auteur:  Yvonne
Datum:  27 mrt 2007
Revisie:  -
Gelezen:  4387

Als je haar maar goed zit

Zou het dan echt weer eens tijd zijn om een stukje te schrijven? Zit er werkelijk iemand daarbuiten te wachten op mijn enkele, simpele woordjes? Ik vind het zelf leuk om af en toe een leuk stukje te lezen. Maar schrijven. Ik kom er de laatste tijd niet meer zo aan toe. Heb andere dingen aan mijn hoofd en leg het schrijven dan gemakshalve maar naast me neer. Maar ja, zit nog maar net een beetje te tikken, klinkt het al weer hoopvol naast me “ga je een column tikken?”. Dus vooruit dan maar, speciaal voor haar, anders mag ik straks misschien niet meer naast haar liggen, laat staan aan haar zitten…..

Eens kijken, wat hadden we voor leuks te lezen de afgelopen week op onze homo-site. Leuk? Ja leuk vond ik Marius. Seks met bi-seksuele nijlpaarden zijn z'n fantasie, of toch maar niet. Geweldig te lezen hoe hij zijn hele eigen metamorfose ondergaat. Nee, ik niet hoor, Marius. Ben veel te blij met de vrouwelijk vormpjes die ik van moeder natuur gekregen heb. Heerlijk te lezen dat Kaatje een rasecht burgertrutje met kids and all aan het worden is. Toch? Of is dat alleen maar iets wat burgertrutjes met kind zoals ik leuk vinden te lezen. Nou?? Kada ziet alle mensen om zich heen al oud worden en staat te popelen tot ze eindelijk ook zo oud kan worden. Al is het alleen maar om te zien of ze dan nog steeds gelukkig hand in hand met haar heel eigen liefde door het leven huppelt en bij een ex-collega op het pompstation een bakkie kan gaan doen. En dan zijn er nog een paar, maar die zijn me even helemaal ontschoten.

Oh nee, Richard. Gelukkig, het is nog niet zo lang geleden dat ik het gelezen heb, want verdorie wat wordt je vergeetachtig als je op leeftijd komt. Nee, Richard, je laatste stukje schrijfwerk kon mij niet echt bekoren. Maar ja, wat kan het jou schelen. Voorlopig kan je lekker onze lieve Heer (is het wel een Heer, wat mij betreft kan het ook een Vrouwe of iets onzijdigs zijn…) de schuld geven van de ellende die er in de wereld gebeurt. Jezus Christus man, oeps excusé, maar kerel toch be a man! Wat kan God, wat dat dan ook mag zijn, er in godsnaam, oh jee alweer excusé, aan doen dat er zoveel ellende gebeurt in het leven. En wat was er dan eigenlijk zo erg dat je zozeer de hulp van die man, vrouw of dat onzijdige wezen nodig had en niet ontvangen hebt? De koffie was verkeerd? Een hond tegen je been aan staan pissen? Afgeranseld door een stel potenrammers wellicht? En die waren door de lieve Heer, Vrouwe, Onzijdige persoonlijk in engelen kostuum naar de aarde afgedaald om het leven voor jou zo een tranendal te maken. Of zijn het toch stiekem je eigen lieve medemensen op planeet aarde die het je zo moeilijk maken. Ik ben niet zo gelovig hoor, maar kan me toch echt niet voorstellen dat het God persoonlijk geweest is die de veroorzaker van de problemen geweest is, laat staan dat hij, zij, onzijdig er ook maar het minste of geringste aan zou kunnen veranderen.

Problemen. Joh kerel, heb ik ook. En stel je voor, ik geloof niet dat God er schuld aan is, noch geloof ik dat God er ook maar iets aan kan veranderen. Ik moet het helemaal zelf doen. Jaaaaaaaa, echt waar, helemaal zelf.

Stel je voor over vijf maanden, ja je leest het goed, vijf maanden, gaan we voor het eerst en familie met elkander op vakantie. Vrouw, kind, schoonouders (yep! Echt waar! En nee was geen idee van God, helemaal zelf bedacht…). En reeds nu, dik vijf maanden van te voren dus, moet ik dagelijks aanhoren wat de vrouw allemaal denkt dat we mee moeten nemen op vakantie. Senseo, suiker, thee, spaghetti’s en co... God, oeps, waar laten we de lakens, dekens, kussens, dekbedden, zwembroeken, zonnebrandolie en al die andere zooi???? We moeten een dakkoffer. Ja, en die kunnen we natuurlijk ook beter nu alvast gaan zoeken. En hoe vinden we dat vakantiehuisje überhaupt in de woeste binnenlanden van Frankrijk. We zijn vrouwen. Vrouwen kunnen niet kaartlezen. Ook nog een TomTom mee dus! Waar moeten we dat ding dan weer laten. Gelukkig! In de kofferbak hebben we nog een plekje over. Kan dat ding mooi daar liggen.

Mijn God, wat een problemen. Al maanden van te voren. Jezus Maria, zie mij nou eens. Ik doe geloof ik ook niet anders als de godganselijke tijd God om raad en hulp vragen. Weet je wat Richard. Ik ben geloof ik geen haartje beter dan jij…

Yvonne

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]