"Date" door Marius

Titel:  Date
Auteur:  Marius
Datum:  12 jul 2007
Revisie:  -
Gelezen:  4415

Date

Ik heb mijn eerste echte date als man achter de rug. Ik ben wel vaker met een vrouw uitgeweest, maar voorheen waren dat afspraakjes dat ik als vrouw een andere vrouw mee uit nam. En ik heb vorig jaar een keertje proef gedraaid met een vrouw, maar die beschouwde mij soweiso al niet als potentiele partner omdat ze mij als vrouw zag en niet als man. O, en ik heb ook nog een keer een afspraakje gehad met een vrouw waar ik wel heel verliefd op was, maar die zelf lesbisch was en waar het dus ook al niets mee zou kunnen worden. Deze keer was het een date met een heteroseksuele vrouw die mij ook echt als man zag. Uiteraard weer heel spannend.

En dan kan ik nog echt een muts zijn. Want welke kleren moet ik aan? Zie ik er leuk uit? Sta ik straks niet met mijn mond vol tanden of zeg ik juist de verkeerde dingen? Helemaal onterecht, want ik ben in levende lijve best een leuk persoon om mee om te gaan, maar wie kent die momenten niet? Die momenten van onzekerheid, voldoe ik wel voor die ander? Ik heb best lang nagedacht over wat ik aan moest trekken. Uiteindelijk heb ik het simpel gehouden, altijd goed in zo'n situatie. Bovendien was het best warm weer en dat beperkt je keuze een beetje. Een warme winterjas hoefde ik al niet te kiezen.

Ik was traditiegetrouw redelijk vroeg op de plaats waar we afgesproken hadden. Dat vond ik niet erg, omdat er genoeg te zien was. De lente was begonnen en dat kon je goed zien aan de mensen. De hippe zomerkleding was weer uit de kast gehaald en vooral de mannen hebben dan veel om naar te kijken (want de dames zien er zó goed uit in hun zomerkleding). Ik keek dan ook mijn ogen uit terwijl ik stond te wachten. En opeens was ze daar dan: mijn afspraakje. Met een brede glimlach begroette ze me en gaf me drie zoenen. Nu was ik echt niet van plan hier een mierzoete column van te maken, maar op het moment dat ik haar aan zag komen lopen en haar glimlach zag, ging er echt wel even een "wauw!" door me heen.

Het was al even geleden dat we elkaar hadden gezien en dat was tijdens een werksituatie, dus dit was iets heel nieuws voor ons. We wandelde naar een terrasje en bestelden iets te eten. Tijdens die paar minuten dat we onderweg waren naar waar we zouden gaan zitten, viel de spanning al van me af. Wat deed ik nou gek? Dit was gewoon Lisa! Niks engs aan, we hadden aardig wat diensten gehad samen, dus ze zou echt mijn hoofd er niet afbijten. Toen we eenmaal op het terrasje zaten begonnen we te kletsen en was ik definitief al mijn nerveusiteit kwijt. Eerlijk gezegd dreef ik ook wel een beetje op een roze wolkje. Hier zat ik dan, aan tafel met een hele sympathieke en bijzonder mooie vrouw, waar ik eigenlijk vanaf de allereerste ontmoeting al best een beetje gek op was, maar waarvan ik nooit had durven hopen dat ze ooit op deze manier naast me op een terrasje zou zitten. Hoe de rest van de dag ook zou aflopen, ik was al helemaal blij.

We bespraken van alles. Ons vroegere werk, relaties, haar zoontje (ook ik ga hier dus voor de vrouw met gigaverleden en kinderen!), haar vroegere relaties en mijn transseksualiteit. Want daar was ze erg nieuwsgierig naar. Dat had ze al laten blijken toen we nog collega's waren, maar inmiddels waren er nieuwe ontwikkelingen waar ze vanalles over wilde weten. En ik heb alles verteld. Ik geloof in openheid, zeker als je het over relaties hebt. In feite moet je het zo zien, dat iedere nieuwe relatie of potentiele nieuwe relatie een verbintenis voor het leven is. Zo beschouw ik het althans. Ik heb geen zin een relatie te beginnen met iemand waarvan ik van tevoren weet dat het niks wordt of maar kort zal duren, want dat vind ik tijd en energie verspilling. Niet dat ik haar meteen ten huwelijk wilde vragen en samen op zoek wilde gaan naar onze uitzet, maar ik zat daar omdat ik haar serieus beter wilde leren kennen, niet omdat ik een spannend avondje wilde. En als je besluit iemand te leren kennen uit het oogpunt van een leven met elkaar delen, dan vind ik dat je geen geheimen mag hebben. Ik was dan ook best blij dat ze al wist van mijn transseksualiteit. Dat had haar niet afgeschrikt om met me af te spreken, dus dat was al een pluspunt.

Ik was aangenaam verrast te merken dat de eerlijkheid en openheid die ze tijdens werksituaties en later tijdens emailcontact had laten zien, ook nu weer aanwezig was. Ze gaf me haar mening over onze voormalige werkgever, vertelde wat ze wel en niet zocht in een man en noemde nog wat persoonlijke dingen. Ze nam geen blad voor haar mond. Van nature ben ikzelf ook vrij direct en ik vertelde haar dan ook waarom ik haar mee uit had gevraagd. Dat ik niet verliefd op haar was, maar dat ik haar wel erg interessant vond en dat ik haar graag beter wilde leren kennen. Ze antwoordde dat ze zich vereerd voelde en dat ze mij ook interessant vond. Ze zei er wel bij dat ik niet het type ben waar ze normaal op valt, maar dat ze ook merkte aan zichzelf dat die standaard man waar ze normaal altijd op viel, wel aan het veranderen was en dat ze tegenwoordig anders naar mannen keek.

Ik haal me geen dingen in mijn hoofd. Als ik haar in een paar zinnen moet omschrijven, dan denk ik aan een wat minder bleke uitvoering van Julia Roberts. Een goed figuur, een leuk koppie en een lief karakter. Vroeger als vrouw zijnde kon ik eigenlijk alleen maar ademloos naar vrouwen als zij kijken, want erop afstappen durfde ik al niet omdat ze, in mijn ogen, veel te hoog gegrepen waren voor me. Omdat zij me altijd met respect had behandeld, mijn vertrouwen nooit had beschaamd (zij was de enige op de werkvloer die mijn vrouwennaam kende) en ik mezelf mannelijk genoeg vond, had ik haar nu wel mee uit durven vragen.

Toen de knuppel eenmaal door het hoenderhok was en ik had verteld wat mijn gevoelens en bedoelingen waren, voelde ik me helemaal op mijn gemak bij haar. Ze behandelde me niet anders als altijd en ik voelde me echt een man bij haar.

De date op zich was maar van korte duur (al is zo'n eerste date altijd te kort), maar het was lang genoeg voor mij om in ieder geval te beseffen dat mijn hoop niet helemaal van de baan hoefde te zijn. Ik was dan wel niet haar type, maar ze had me ook niet definitief afgewezen. Ik heb haar inmiddels nog een keer mee uitgevraagd. Ik heb gezegd dat ik haar en haar zoontje een keer voor een avondwandeling mee wil nemen naar het strand met daarna als verrassing een barbecue onder de avondhemel.

Wie weet in een volgende column kan ik jullie hier meer over vertellen.

Marius

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]