"Henry" door Hendrik

Titel:  Henry
Auteur:  Hendrik
Datum:  26 dec 2007
Revisie:  -
Gelezen:  4383

Henry

Henry, hij trouwde met Annie, eind jaren zeventig. Hij had wel getwijfeld, als eerste of Annie wel dé vrouw was die bij hem paste. Vervolgens waren er bij hem ook twijfels over zijn gevoelens. De ervaringen die hij had op seksueel gebied deden hem een dubbelheid beleven, hij was ‘anders’. Dat wat we nu kenmerken van biseksualiteit zouden noemen. Vanaf het moment dat Henry merkte dat hij ook seksueel geprikkeld werd door het lichamelijke contact met een vrouw nam hij de beslissing om ‘gewoon’ te zijn. Hetero dus, dat was het algemeen gangbare en bekende leven.

Henry koos voor een heteroleven, dat was ‘normaal’ en het leek hem goed te passen. Een ander voorbeeld was er trouwens niet. In het dorp woonden geen homo’s, in de familie kwam zoiets niet voor. In de jaren zeventig van de vorige eeuw, in een dorp, je wist nog niet zoveel en aan informatie was weinig voorhanden. Het woord homo of homoseksualiteit stond toen nog niet in chocoladeletters voorop de krant. Een keuze maken om een leven te leiden anders dan het gekozene was voor Henry geen optie.

Het leven werd geleefd, met Annie, in de vrij conservatief ingestelde dorpsgemeenschap. Het liep zoals het liep, het gaat zoals het gaat. Henry zet stappen in zijn leven, maakt carrière, krijgt een gezin. In het bijzonder het krijgen van kinderen heeft op hem een bijzondere uitwerking. Het vader worden vervult hem met een gevoel van levensgeluk wat door hem een intense spirituele ervaring genoemd wordt. En toch, het leven kabbelt voort. Op zondag met het hele gezin naar de kerk, het geloof biedt Henry een vorm van houvast. De steun die het geloof hem geeft, het geeft antwoorden op de vragen uit het leven. Het zoeken naar zin leidden Henry naar een bewustzijn van vrijheid. Vrijgezet door het geloof in Jezus, vrijgekocht heette dat. De vrijheid die Henry vond bleef vooral een theoretische vrijheid. Door zijn blijvend zoeken naar zin zette hij zich op een bepaalde manier vast in een vorm van geloofsfundamentalisme.

Henry noemt het achteraf een vlucht in het geloof. Annie vond dat het prima ging, ook al was het thuis niet pluis, ook niet qua intimiteit, dat maakte niets uit. Als de buitenwereld maar de indruk had dat alles okay was. “We hielden de schijn op”, zegt Henry, met ons was alles okay. Een gelukkig gezin van buiten, van binnen werd er door hem een diepe eenzaamheid ervaren. Het voortdurend ophouden van de schijn maakte hem doodmoe. Henry raakte zwaar overspannen, de seksuele ervaringen die hij met zijn broer had gehad gingen hem meer en meer opspelen. Enerzijds het gevoel van ‘zonde’, anderzijds zijn dubbelheid zegt Henry zoveel jaren later.

Steeds wilde hij met Annie delen wat hem ten diepste bezighield, zij wilde daar niets van weten. Het enige wat als oplossing gezien werd was naar de dokter gaan, dat zou hem beter maken. Hij kwam bij een psycholoog, uit onderzoek naar de relatie tussen Henry en Annie werd duidelijk dat ze van elkaar verwijderd waren door de jaren heen. Een relatietherapie zou een investering zijn om het leven in de relatie terug te vinden. Echter zag Annie dat niet zitten, met haar was immers alles okay! Henry ging wel in therapie en vond daar een begin om zichzelf te erkennen, te knokken voor zichzelf. Hij wilde eigenlijk een oplossing van de psycholoog, hij vond een weg om te gaan werken aan een oplossing. Henry raakte echter meer en meer in een isolement, noem het een loyaliteitsconflict. Zijn vrouw, zijn kinderen, hijzelf, trouw zijn, aan wie?

Hij moest trouw zijn aan zichzelf, daarvoor moest hij kiezen. Eerlijk zijn tegen zichzelf, hij kon niet meer tegen het leven zoals Annie het wilde leven. Henry had nodig dat er veiligheid was, dat was volkomen verdwenen. Annie deed wat zij wilde, hij deed zijn eigen ding. Het enige wat hen bond waren de kinderen, die waren belangrijk voor hem. Daarnaast was er de kerk, die speelde een rol waardoor het leek dat er nog steeds sprake was van een hecht gezin.

Henry wilde los komen van wat hem bond, de vrijheid van het geloof wilde hij ervaren in de praktijk van zijn leven. Veel had hij gesproken over de vrijheid waarin de mens gezet is door het geloof, zijn leven kon hij als zodanig niet ervaren. Het ging hem niet alleen om seksualiteit. Het ging om een gevoel van vrijheid, een gevoel van geborgenheid, een gevoel van thuis zijn. Een gevoelen van basale veiligheid, dat was wat ontbrak in zijn leven.

De enige uitweg die Henry zag was vluchten. Vechten had hij gedaan en jaren in een bevroren toestand leven waren hem teveel geworden. De vlucht uit zijn oude leven maakten dat hij volledig ontheemd raakte en kwijtraakte wat hem zekerheden bood. Wat hij hield of terugvond was zijn eigen waardigheid. De waarde van het leven, zin in het goede.

Hendrik

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]