"Borsten" door Frederique

Titel:  Borsten
Auteur:  Frederique
Datum:  10 nov 2008
Revisie:  -
Gelezen:  4353

Borsten

Het was in februari 2004. Ik erkende net dat ik een vrouwelijke kant had. Het was krokusvakantie en ik zou een week naar Parijs toe gaan. De dag voordat mijn ouders kwamen zou ik het voor het eerst proberen: in een winkel naar een rokje zoeken. Ik had bedacht dat het de V&D zou worden: een warenhuis, met van alles door elkaar. Dus ook mannen en vrouwenkleren dicht bij elkaar zodat het niet zo op zou vallen als ik tussen de vrouwenkleren zocht.

Nou, dat viel tegen. Zelfs in een groot warenhuis heeft men heel gescheiden delen voor mannen en vrouwen. Ik zag mijzelf dan ook staan, als man tussen de vrouwenkleren. Ik zag de verkoopster op afstand naar mij kijken. Ze liep naar mij toe. Dacht ik. Ik kreeg het Spaans benauwd en was snel de winkel uit. Dan maar echte kledingwinkels. Ook hiervoor gold dat ik bij de meeste winkels snel buiten stond: mensen keken naar mij en waren weliswaar heel vriendelijk en niet afwijzend, maar ik durfde nauwelijks naar de kleren te kijken. Bij de Hema stond ineens een vrouw naast mij te kijken in hetzelfde rek. Ik gaf haar, vanzelfsprekend, voorrang: zij was tenslotte een "echte" vrouw, en ik?

Uiteindelijk was het een uur later en ik stond weer voor de V&D. En had nog steeds niets gekocht. Ik zette mijzelf voor het blok: als ik nu naar huis zou gaan zou ik daar spijt van krijgen. De drempel om opnieuw de stad in te gaan zou groter zijn dan die nu al was. En wat was er eigenlijk gebeurd, eerder die dag? Een winkeljuffrouw was op mij afgelopen. Misschien kwam ze wel helemaal niet voor mij maar zou ze gewoon doorgelopen zijn...

En dus ben ik opnieuw naar binnengegaan. Heb in de rekken rondgeneusd en ben een rokje tegengekomen. Bij de paskamers had ik een kaart nodig die aangaf met hoeveel kledingstukken ik naar binnen ging. De winkelbediende deed net of ze mij niet zag. Ik dacht: "Dat spelletje kan ik ook". En heb haar gewoon strak aangekeken. Op een gegeven moment kon ze me niet meer negeren en gaf ze me zo'n kaart. Het rokje kwam niet verder dan mijn knieƫn (verkeerde maat, ik lachte mezelf inwendig hartelijk uit). Ik ging terug, ruilde het rokje, kwam een andere winkelbediende tegen die me wel snel zo'n kaart gaf en nadat bleek dat het me (net) paste heb ik afgerekend en ben naar huis gegaan. Mijn eerste overwinning in de kledingwinkel!

Ik ben met het rokje naar Parijs gereisd. Heb elke dag bij terugkomst in het hotel het rokje voor de grote spiegel in de hotelkamer aangetrokken en dacht dan: "Horen hier nu ook borsten bij?" Ik heb er lang over nagedacht, maar wist het niet, ik dacht van niet...

Een maand later wist ik het nog steeds niet, maar had ik wel besloten het te gaan proberen. Baat het niet dan schaadt het niet en dan zou ik de kosten als "leergeld" beschouwen. Ik reisde met de trein naar een adres waar ik de plakborsten zou passen. De verkoopster heeft me langzaam van (duidelijk te) klein naar (duidelijk te) groot en daarna weer terug de grootte van de borsten laten voelen. Uiteindelijk heb ik er een paar uitgekozen waarvan zowel zij als ik dacht dat die qua grootte goed bij mij zouden passen. Ik heb sindsdien de borsten thuis altijd gedragen, zowel overdag als 's nachts. Alleen naar het werk (tot augustus 2006) nog even niet. Als ik borsten droeg voelde ik me veel rustiger dan zonder borsten. Borsten horen bij mij - zoveel is duidelijk.

Sinds januari 2008 ben ik aan de hormonen. Vrijwel direkt gingen ook mijn borsten groeien. Elke morgen in de douche kijk ik vertederd naar beneden. Nee, ze zijn nog niet zo groot. Maar ze zijn zeker groter dan de mannenborst die ik eerder had. Ze laten zich niet meer ontkennen. En hoe zouden ze staan in een bikini?

Mijn eigen borsten drukten ook mijn nepborsten op. Eigenlijk werd het geheel me na een maand of twee al te groot. Toen ik voor de eerste keer mijn plakborsten kocht vertelde de verkoopster dat er mensen waren die telkens een kleinere maat kochten als ze aan de hormonen gingen. Ik had dat verhaal onthouden en daarom heb ik tweede paasdag voor het eerst met een kleiner paar nepborsten rondgelopen. Het voelde onwennig. De borstprotheses waren toch wel een stuk kleiner dan die ik eerder had. De combinatie van eigen borsten en kleine borstprotheses was ook kleiner dan de combinatie van mannenborst met grotere borstprotheses in 2004. Was het geheel niet te klein? Ik heb nog voor de spiegel gestaan, maar voor de spiegel viel het mee.

Ik voelde ook wat anders. De combinatie van eigen borsten met kleinere borstprotheses zorgde er ook voor dat ik meer gevoel in mijn eigen borsten kreeg. En dat voelde dan weer helemaal niet verkeerd... Ik heb sindsdien mijn grotere borstprotheses weggestopt en ben met de kleinere verdergegaan. Even nog vroeg ik me af of men er op het werk ook iets van zou zien. Ik heb er niets over gehoord. Geen bericht is goed bericht. En nu maar hopen dat mijn eigen borsten mooi verder gaan groeien...

Frederique

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]