"Seksklets" door Kada

Titel:  Seksklets
Auteur:  Kada
Datum:  24 jan 2009
Revisie:  -
Gelezen:  4350

Seksklets

Acht uur ’s ochtends, mijn eerste bakkie koffie net naast me neergezet, misschien 5 klanten gehad en nog niet geheel wakker. Er komt een bus het terrein op rijden met op de zijkant "Bart's buitenboel". Ik moet een beetje lachen. Het klinkt alsof Bart een klunzige jongen is die zijn eigen buitenboel maar niet gedaan krijgt en er dus mensen voor aangenomen heeft. Ik zie direct Bart's huis voor me, ingebouwd met steigers en 15 jonge schoolverlaters die bij Bart de buitenboel aan het doen zijn. Maar toegegeven, de naam blijft wel hangen. Bij mij in elk geval wel.
Twee bouwvakkers van rond de 35 stappen uit het busje en komen duidelijk voor de koffie. Ze komen geeuwend binnen sloffen, de soep nog in de ogen en het haar ongekamd (want waarom zou je je haar ’s ochtends kammen als je de rest van de dag tussen het stof, in de wind en tussen andere bouwvakkers in smerige kleding loopt). Ze kijken mij met een half oog aan en alsof er in hun hoofd een wekker gaat, zie ik letterlijk de machoknop omgaan en hen tot de orde van de dag komen. "Dag wijffie…we kommuh ff koffie scoruh hoor." Waar ik vroeger bijna bang zou worden van dit soort overdreven stoere machotypes, moet ik er nu eigenlijk alleen maar om lachen want hoe stoerder de houding, hoe kleiner vaak het hartje en ik weet gewoon dat zij gisteravond gewoon bij hun vrouw op schoot lagen bij te komen van een dag hard werken en met tranen in hun ogen hun kleine man toedekten toen die zei: "Papa, ik vind je lief."

Eenmaal de beker koffie in de hand, lopen ze naar het tijdschriftenrek en binnen enkele seconden hebben ze de playboy gevonden. Het blad gaat direct op zijn zijkant en de middenposter wordt uitgeklapt en uitvoerig bewonderd. "Zo dan! Moet je die dan zien, Kees." Zegt de breedste van de twee. Kees, een stuk jonger, heeft vast nog niet zoveel ervaring met de vrouwtjes en staat zichtbaar te genieten van de poster die zijn maat hem voorschotelt. Ik ga door met mijn werk maar weet gewoon dat ik zometeen aangesproken ga worden, want het is niet de eerste keer dat twee stoere bouwvakkers in het tankstation koffie drinken en dit soort mannen schijnen het altijd bijzonder interessant te vinden om ‘het wijffie achter de kassa’ te laten blozen.

Als ik een slok van mijn eigen koffie neem, is dat voor hen reden genoeg te denken dat ik wel even tijd heb voor een kletspraatje. "Je vindt het toch niet erg, hé wijffie, dat we zo ff staan te kijken. Dat doe je vast zelf ook wel af en toe als het rustig is, of niet?" Zegt Henk vol zelfvertrouwen. Kees begint keihard te lachen. "Jezus, Henk. Dat meisje wordt zo helemaal ongemakkelijk van je." Henk kijkt me vragend aan. "Nah, waarom? Seks is toch gezond? We hebben toch allemaal seks? Ja, behalve jij dan natuurlijk, Kees." Lacht hij. Ik lach hartelijk mee. "Joh, ga lekker je gang, hoor. Als je maar niet op het boekje kwijlt, oké?" Zeg ik met een knipoog. Henk laat zich echter niet zo makkelijk afschepen en wordt nieuwsgierig. "Nee, maar ff serieus, hè, meid. Jij hebt toch ook gewoon seks en wordt toch ook vast wel opgewonden van dit soort plaatjes of filmpjes ofzo? Of mag je daar niet naar kijken van je vriendje?"
"Ik heb geen vriendje." Zeg ik heel droog. Kees, die niet helemaal dom is en ook wel ziet dat ik niet het barbiepoppen-type ben waar zij elke avond bij thuis komen, zegt: "Ze heb een vriendinnetje denk ik, Henk."

Nu wordt het echt interessant. Ik blijk een pot te zijn die dus seks heeft met hetzelfde geslacht als zij. Hier ligt potentie!

"Oh. Echt waar, joh? Lachuh! Nah, dan begrijp jij dus precies wat wij zo mooi vinden aan dit boekje?" Knipoogt hij. "Maarruh, waarom ben je dan lesbies?" Vraagt Henk oprecht geïnteresseerd. "Hebbie nooit een vent geprobeerd dan ofzo?"
Vijf jaar geleden zouden mijn nekharen omhoog gegaan zijn van een vraag als dit en feit is dat ik inderdaad nog nooit wat met een man gehad heb, maar ik laat me uiteraard niet kennen: "Oh, tuurlijk wel, maar al dat haar, joh… Ik verdwaalde er alleen maar in en wist niet wat ik met al die lichamelijke attributen aan moest, hoor." Zeg ik. Kees ligt krom van het lachen. Henk wil er echter serieus het fijne van weten: "Nee, ff serieus joh. Hoe zit dat dan? Wat maakt jou dan lesbies?"
Ik leg hem uit dat ik simpelweg niet verliefd word op mannen en dus ook geen relatie met hen wil. Hij begint het te snappen. "Oh, maar zo alleen qua seks zou je er geen moeite mee hebben?" Vraagt hij bijna echt serieus. Ik leg hem uit dat het niets met seks te maken heeft en hij is serieus opgelucht. Ik wil bijna zeggen: "Je voelde toch niet je mannelijkheid wankelen ofzo, hè?" Maar ik hou me in.

Ineens realiseert hij zich dat zijn stoere machohouding langzaam overmeesterd wordt door echte interesse en hij stapt met beide benen terug op aarde. "Ja, ik snap het mop. Maarruh… hoe doen jullie het dan eigenlijk?"
Ik zou natuurlijk hier de grens kunnen trekken, boos kunnen worden en kunnen zeggen dat het hem geen zak aangaat, maar wederom laat ik me niet zo makkelijk kennen.
"Heb je nou werkelijk zo weinig fantasie… Henk?" Vraag ik lachend. Kees moet weer heel hard lachen en geniet van het feit dat ik op gelijke voet sta met zijn stoere, brede maat. Een tikje overmoedig zegt ie: "Henk, zij hebben plastic pikken natuurlijk."
Ik begin het nu wel een beetje too much te vinden en kijk naar buiten of er alsjeblieft al reddende klanten in zicht zijn. Henk doet er nog een schepje bovenop en zegt: "Offuh… gebruiken jullie van die beflapjes?"
Ik word het nu echt een beetje zat en zeg: "Jongens, wij vrouwen zijn zelfs seksueel niet zo afhankelijk van mannen dat we plastic hulpstukken nodig hebben, hoor. Wij redden ons echt prima met alle middelen die God ons van nature meegegeven heeft. Oh, en beflapjes zijn echt zó jaren 80!" Dan komt er een klant binnen en moet ik weer aan het werk, just in time!

De mannen gooien hun lege koffiebekers weg. Kijken elkaar aan en lopen richting buitendeur. Henk zwaait nog ff naar me en roept: "Het was gezellig, wijffie. Werk ze, hè."
Ik zwaai terug en roep: "Ja, jullie ook." Het wordt weer stil in het tankstation, ze zwaaien nog even als ze, als echte macho’s, met piepende banden het terrein afscheuren. Ik zwaai terug en ik zeg zachtjes in mezelf: "En de groeten aan je zoontje, Henk."

Kada

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]