"De complicaties van het lesbisch zijn" door Kada

De complicaties van het lesbisch zijn

Soms is lesbisch zijn verdomd ingewikkeld!
Je ontmoet iemand. Een leuke, vlotte, gezellige, spontane meid. Je wordt nieuwsgierig en voelt een klik, die met de week groeit. Als je merkt dat zij verdriet heeft, voel jij ook verdriet. Als anderen onaardig over haar praten, word je boos en wil je haar verdedigen. Als haar iets zou overkomen, zou je haar willen opvangen en beschermen. Gevoelsmatig ben je al haar beste vriendin, alleen… zij kent jou nog niet en jij kent haar nog niet. Dit is wat er met jou gebeurt, elke keer als je iemand ontmoet die serieus indruk op je maakt.

Je hebt ook geen idee hoe je haar zou moeten leren kennen. Je bent geen acht jaar meer en je kunt niet op haar afstappen en vragen of je bij haar mag komen spelen op woensdagmiddag. Die onschuld is jaren geleden al verdwenen. Twee volwassen mensen die elkaar verder niet kennen, vragen elkaar meestal niet zomaar op de koffie, tenzij daar een specifiek doel achter schuil gaat. Dat is juist wat je niet wilt, want jouw gevoel is onschuldig en eigenlijk heel puur. Je hebt geen dubbele agenda of achterliggend doel. Jouw gevoel is je enige doel. Helaas ben jij een van de weinigen die het gevoel niet direct met verliefdheid verwart.
Jouw gevoelswereld is heel mooi, maar heftig, impulsief en overheersend en daar kun je niets aan doen, want jij hebt ADD!
Je weet het goed te verbergen, maar bij jou is eigenlijk alles groots, meeslepend en echt! Je bent impulsief, ongeduldig en als jij ergens echt je licht op schijnt, is het geen zwakke lantaarn maar een laserstraal. Je houdt niet van de gulden middenweg. Daar kun je simpelweg niet mee omgaan. Jij blijft stil staan of gaat vol gas. Je blijft aan wal of gooit jezelf in de waterval naar beneden. De batterijen moeten eerst half leeg raken, voordat jouw laserstraal een sfeervol lantaarnlicht wordt. Loslaten is niet jouw sterkste kant en het lot is niet je vriend, want het lot is jou veel te traag.

Je bent een klein kind in grote-mensenkleren en diep van binnen snap je helemaal niet, waarom je niet gewoon op die meid af kunt stappen om te vragen of je woensdagmiddag mag komen spelen. Wanneer, en vooral waarom, is sociale omgang zo ingewikkeld geworden?
Hoe maak je al die leuke meiden in je leven duidelijk dat je alleen maar simpelweg wilt spelen zonder al die gecompliceerde interpretaties, die volwassenen daar vaak veel te snel bij hebben?

Je bent al 32 en kunt er nauwelijks mee omgaan. Zul je het ooit leren?

Kada

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]

Reacties op deze column

(Gesorteerd op datum)

Geef uw reactie!