"Jouw geluk........" door Kaatje

Titel:  Jouw geluk........
Auteur:  Kaatje
Datum:  5 mei 2009
Revisie:  -
Gelezen:  4659

Jouw geluk........

Ik moet vaak denken aan de onvoorwaardelijke liefde van mijn moeder voor mijn vader... Soms gek-makend, die onvoorwaardelijke liefde die zij voor hem voelde. Hij was haar nummer 1, haar prins op het witte paard, haar koning, haar keizer, haar toekomst.
Toen ik nog jong was (ben ik nog steeds , maar kinderlijk jong in dit geval) heeft ze ooit een gouden armband voor hem gekocht met een plaatje waarin een tekst gegraveerd kon worden. Op die gouden plaat had ze de volgende tekst gegraveerd:
"Jouw geluk is mijn leven."

Een tekst om over na te denken en nu jaren later heb ik door, dat ik deze eigenschap, dit karaktertrekje, dit uitgangspunt van mijn moeder heb meegekregen. Iemand anders gelukkig maken maakt dat ik een prettig leven heb. Ik voel mij het prettigst bij zorgen voor... De ander plezieren... Aanpassen.
En ik heb er last van...
Dat gaat over in een afwachtende houding. Mijn leven gaat draaien om die van de ander. Het voedt mijn onzekerheid, de bevestiging nodig te hebben van die ander. De bevestiging die ik nodig heb, dat ik die ander gelukkig maak; dat ik het goed doe.

En ik?
Waar blijf ik in dit verhaal?
Wie zorgt er voor mij?
Wie maakt mij gelukkig?
Wiens nummer 1 ben ik?
Wiens prinses op het witte paard?
(Brrrrrrrrrr ik durf niet eens op een paard.)

Diep in mijn hart weet ik wel, dat ik belangrijk ben. Ik ben denk ik een leuk mens om rond je te hebben hangen... Zo nu en dan. Pak even een bakje... Ik ga wat leuke eigenschappen van mijzelf noemen, misschien krijg je braakneigingen. Heb je er één? Daar gaan we:

Ik heb humor, je kan best met mij lachen (al schiet ik soms door, ook wel "stuiterbal-gedrag").
Ik maak makkelijk contact (wanneer de eerste indruk goed is, anders maak je voorlopig geen schijn van kans).
Ik heb een aantal talenten (niet altijd zichtbaar, maar bij veiligheid aantoonbaar).
Ik ontwikkel mijzelf (deze column is er één van, mijn hersenen staan werkelijk nooit stil).
Alleen zijn dit allemaal zaken die ik zelf onder controle heb, eigen baas over ben. Daar ben ik goed in: De touwtjes in handen hebben. Wanneer die controle, die macht, die regie, de keuzes bij een ander liggen; word ik onzeker en is mijn geluksgevoel afhankelijk. En afhankelijkheid voelen en het liefst de controle willen hebben (want dan voel ik mij het veiligst), daar gaat het mis. Herrie in mijn hoofd, onrust in mijn lijf.

En dat gevoel... Dat wil ik kwijt... Dat wil ik niet meer voelen... Ik wil de zekerheid dat ik iemands nummer 1 ben, dat ik diegene haar geluksfactor ben, dat ik geen angsten hoef te hebben voor de toekomst, dat ik mag zijn wie ik ben, niet meer ga afwachten.
En die ander... Die kan daar geen reet aan doen, want het zit in mijn hoofd.
Iemand goed advies? Kom maar op... Want dit gevoel is in al die jaren niet veranderd. Van het kinderlijk jong tot nu jonge vrouw met rugzak.

Jouw geluk is mijn leven?
Mijn leven is mijn geluk!

-X-

Kaatje

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]