"Het gaat niet om het uiterlijk, maar om het innerlijk" door Jiri

Titel:  Het gaat niet om het uiterlijk, maar om het innerlijk
Auteur:  Jiri
Datum:  17 mei 2009
Revisie:  -
Gelezen:  4440

Het gaat niet om het uiterlijk, maar om het innerlijk

-- Voordat je begint met lezen: Het gaat onder andere over lijken. Kom je net uit bed met een kater of voelde je al niet zo lekker, dan zou ik dit niet lezen --

Vorige week was het zo ver. Een jaar lang wist ik er onderuit te komen, maar nu moest ik er dan echt aan. Met het vak dat we nu volgen moesten we een bezoekje brengen aan de snijzaal.

Ik studeer Biomedische Wetenschappen in Amsterdam en het vak dat we nu volgen heet Ontwikkeling en Voortplanting. De eerste dag kregen we een te uitgebreide uitleg hoe alles daar beneden heet. En dan niet alleen penis, eikel, zaadleider, maar ook de ductus deferens, de epididymis, bulbo-urethral gland, urethra et cetera. Nog nooit van die termen gehoord en we gingen er in sneltreinvaart doorheen.

De dag erna stond maar één ding op het programma: Snijzaalpracticum. Gelukkig hoefden we niet zelf te snijden, het was een kijkpracticum. Vroeger werd ik altijd misselijk als ik bloed, ingewanden en dergelijke zag. Het viel nu wel mee, na een half jaar Biomedische Wetenschappen was ik wel wat gewend. Maar lijken, ik weet het niet. Toch maar al mijn moed bijeengeschraapt en gegaan. Een vriendin zat in mijn groepje, die kon me dus opvangen als ik flauwviel, en ik kon immers altijd weglopen. De snijzaal zat in de kelder – hoe bedoel je, luguber – en er stond al een groepje te wachten. De groep voor ons was net klaar en ik probeerde ze een beetje uit te horen. Je kreeg blijkbaar eerst een lange uitleg van een uur met twee plastic modellen en daarna ging je 6 lijken bekijken. O ja, en er was iemand flauw gevallen… nice. En mijn vriendin had zich verslapen en zou een kwartier later komen. Ook nice.

Gelukkig zag ik een andere vriendin en ging ik samen met haar naar binnen. In de zaal zag je al zes tafels met daarop zes afgedekte lijken. En er was een enorme stank van formaldehyde (als ik het goed onthouden heb), het spul waar ze lijken mee conserveren. Maar eerst de uitleg. Het was in grote lijnen hetzelfde als wat we gisteren hadden gehad. Alleen was het nu duidelijk en rustig en had je een model waar je het in kon zien. So far so good. We hadden eerst de man behandeld en waren nu ook klaar met de vrouw (met alle dingen die fout konden gaan, van uitscheuring tot verkeerde indaling van de testes).

“Nou, laten we maar naar het eerste lijk gaan!” Nice. We gingen in een groepje om de eerste tafel staan. De assistent deed handschoenen aan en tilde de doeken op. “Bij deze tafel is vanochtend iemand flauw gevallen.” Nice. Het hoofd bleef, gelukkig, bedekt, maar de buik was helemaal opengewerkt. Ik stond een beetje achteraan en vond het wel goed zo. Ik gaapte niet (een teken als ik flauw ga vallen) dus ik stapte dapper wat dichterbij. En toen zag ik een behaarde arm. En kon ik iets te ver naar binnen kijken. Ik mompelde dat ik even weg was en liep naar de zijkant waar een soort hok was waar je je handen kon wassen. Daar bleef ik even staan, kwam weer tot rust, kreeg weer wat kleur en probeerde het nog een keer. Ik kwam weer terug bij dezelfde tafel en zag de assistent vrolijk de nieren opzij duwen, een beetje aan het hart trekken en ik liep weer weg. Heb toen een half uur in dat hok gezeten. Af en toe kwam er iemand langs (“Ik heb even aan de aorta gevoeld, maar dat was toch niet echt leuk”). Ik zag dat mijn groepje uiteindelijk klaar was en ging weer nonchalant bij hen zitten. Na vijf minuten mochten we weer weg.

Toen ik de deur open deed, zag ik die vriendin die zich verslapen had. Ze was overstuur, want ze kon ook niet met de volgende groep mee omdat vandaag haar eerste werkdag was. Ik ben toen met haar maar de coördinator gegaan. Ze kreeg van hem een hele preek, dat ze nooooit meer te laat moest komen en toen… Toen was het goed! Ze hoefde het niet eens in te halen!

Heb ik voor niets het innerlijk van een man aanschouwd…

Jiri

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]