"Schijt aan homofobie" door Marius

Titel:  Schijt aan homofobie
Auteur:  Marius
Datum:  30 okt 2009
Revisie:  -
Gelezen:  4516

Schijt aan homofobie

Enige tijd geleden heb ik een tijd lang gewerkt in een Huis van Bewaring. Ik had daar tegelijk dienst met vier andere collega's. We liepen niet de hele dienst over de afdeling en terwijl we samen aan de koffie of de maaltijd zaten, raakten we nogal eens aan de praat over het een of ander. Nu moet je weten dat de groep waarin ik werkte niet echt de meeste tolerante was die je je kunt voorstellen. Ik heb zijdelings een aantal discussies bijgewoond waarvan mijn nekharen recht van overeind gingen staan. Ik heb ook een keer met echt samengeknepen billen zitten luisteren naar een gesprek over transseksualiteit en ik kon maar heel moeilijk mijn mond houden. Transen waren ziek en walgingwekkend en moesten eens goed onder behandeling van een psycholoog gaan zodat die freaks eens zouden gaan beseffen wat nu werkelijk belangrijk was in het leven. Normaal gesproken zou ik direct de groep van weerwoord dienen, maar ik was al eens eerder weggepest van een werkplek en deze inkomsten had ik echt nodig. Dus ook al kostte het me moeite; ik hield mijn mond en ventileerde hetgeen besproken was later wel met familie en vrienden, zodat ik in ieder geval dat nare gevoel kwijt was.

De kerel die tijdens dat bewuste gesprek het hoogste woord had gehad, laat ik hem Patrick noemen, was een grote kerel, met een kaal geschoren kop, een baardje-sikje en een brede borstkas. Leerde je hem wat beter kennen, dan was hij niet zo kwaad, maar in eerste oogopslag, leek hij een losgeslagen skinhead die in het weekend niets liever deed dan allochtonen kort en klein slaan. Hij bleek echter een aardige collega, die direct voor je klaar stond als je hem nodig had. Dit alles niet tegenstaande, had hij een duidelijke afkeer van homo's. Niet dat hij dat nou zo openlijk uitte, want hij vond alles best, zolang ze maar niet aan hem zaten (waar hebben we dat meer gehoord, niet waar?). Maar ondertussen lagen transen en homo's voor hem in elkaars verlengde. Wat zoiets betekende als dat hij het goed bedoelde, maar die mensen waren gewoon gestoord en hadden dringend hulp nodig.

Het zal een paar diensten verder zijn dat het gesprek over transseksualiteit, toen we andermaal gezellig met elkaar aan de koffie zaten. Het gesprek ging deze keer over ochtendrituelen. Patrick verkondigde dat hij de dag niet goed begon, als hij niet direct als hij uit bed stapte even lekker kon gaan zitten kakken. Hij beschreef in geuren (gelukkig alleen figuurlijk) en kleuren hoe hij de krant mee nam, een peuk opstak en de natuur zijn werk liet doen. Hij vertelde breed glimlachend dat hij het heerlijk vond om die dikke drol langzaam naar buiten te voelen komen en met een vette plons in het water te horen spatten. Hij had weleens te maken met spetterpoep, verkondigde hij terwijl hij een grote hap nam van zijn Brownie, maar dat luchtte toch niet zo op als jezelf ontdoen van zo'n lekkere dikke harde keutel. Hij besloot het verhaal door te melden dat hij het bijna net zo lekker vond als klaarkomen.

Bij die laatste opmerking schoot ik onbedaarlijk in de lach. Echt, het was niet de bedoeling, maar het beeld van hem op de wc met een gelukzalige glimlach op zijn gezicht alsof hij aan het klaarkomen was, wekte op mijn lachspieren. De groep keek mij verbaasd aan. Ik probeerde de slok koffie die ik net had genomen binnen te houden, maar ik hikte het door mijn neus naar buiten. Gelukkig had ik een donker uniform aan.
De groep keek mij verbaasd aan. Ik had even tijd nodig om te bedaren en veegde mijn gezicht af met een servetje. Op dat moment moest ik terug denken aan het eerdere denigrerende gesprek over transseksualiteit en ik kon het niet laten om wraak te nemen. Ik zei:
"Dat was een leuke anekdote en ik kan het niet helpen om meteen aan homo's te denken." Patrick rechtte zijn rug, zette zijn handen breed op tafel en trok een wenkbrauw op.
"Hoezo dan?" Vroeg hij, niet geheel dreigend, maar toch als iemand die gewend is dat mensen onder de indruk zijn van zijn voorkomen.
"Nou," vervolgde ik. "Je vertelt dat je het zo'n lekker gevoel vindt als je op de wc zit te schijten. Je zegt zelfs dat je het bijna zo lekker vindt als klaarkomen. Dan begrijp je nu misschien wat homo's aantrekt in het hele seks gebeuren. Het is waarschijnlijk dus best lekker om iets in je aarskanaal heen en weer te voelen glijden."
Het werd doodstil aan tafel. Patrick keek mij aan met een indringende blik. Hij slikte een keer, ik zag zijn kaakspieren zich aanspannen en een ader op zijn slaap begon onheilspellend te kloppen. Na een halve minuut van ijzige stilte, stond hij op en zei:
"Ik ga op ronde." Toen hij de deur uit was hoorde je bijna een zucht van opluchting door de groep gaan en een collega begon kwasi luchtig over de wedstrijd Ajax-Feyenoord van een dag eerder.

Ik geef toe dat het misschien een gemene streek was. Waarschijnlijk heb ik hem behoorlijk voor schut gezet in bijzijn van zijn collega's. Ik heb er nooit meer iemand iets over horen zeggen, maar Patrick zelf was nog enige tijd verdacht stil en terughoudend naar mij toe. Er zijn momenten dat ik terug denk aan dat voorval en bijna op het punt sta om spijt te hebben van wat ik gezegd heb, maar dan komt dat gesprek over transen weer in mijn herinnering en ben ik blij dat ik even mijn gram heb kunnen halen.

Nog altijd hoop ik dat hij 's ochtends als hij met zijn peuk en zijn krantje op de wc zit, hij even aan mij moet terug denken.

Plons!

Marius

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]