"Samen wonen is samen worden" door Kada

Titel:  Samen wonen is samen worden
Auteur:  Kada
Datum:  30 nov 2009
Revisie:  -
Gelezen:  4306

Samen wonen is samen worden

Ik sta in de schuur en neem voor het eerst sinds lange tijd een moment om rond te kijken. Ondanks dat er veel rommel ligt, is het best wel opgeruimd. De tuinstoelen staan netjes opgestapeld, in winterslaap. De frituurpan, die we in 5 jaar tijd slechts 1 maal gebruikt hebben, staat keurig op de bovenste plank van het rek vol spullen die we zelden gebruiken. De tuinlichtjes, die we nog steeds echt wilden gaan gebruiken, zitten keurig in een plastic opbergbak. En de kattenspeeltjes, waar onze asielpoes nooit interesse in heeft getoond, zitten keurig in een verhuisdoos…voor als er ooit een andere kat komt met andere interesses.

Terwijl ik daar zo sta dringt het tot me door dat de helft van alles wat daar ligt helemaal niet van mij is. Een gereedschapskist die ik alleen open maak op verzoek van mijn vriendin. Gereedschap waarvan ik niet weet waar het voor dient. Tassen waarvan ik de inhoud nauwelijks ken. Dozen met oude schooltekeningen die niet door mij gemaakt zijn.

Tien jaar zijn we alweer samen en door de tijd heen heb ik er nooit bij stilgestaan hoe de dingen eigenlijk langzaam samensmelten en niet langer van haar of mij zijn, maar van ons.
Voor die tijd woonde ik bij mijn ouders en ondanks dat het huis niet van mij was, had ik in dat huis wel een eigen ruimte. Een eigen kamer die er helemaal uit zag zoals ik wilde dat hij eruit zag.
In mijn eigen kamer was alles van mij en van mij alleen. Ik bepaalde wat er weggegooid werd en wat bewaard werd. Ik maakte zelf uit hoe vaak ik daar schoonmaakte en waar ik dan mijn rommel liet. Er hingen posters aan de muur die alleen ik leuk vond en in de cd speler zat altijd een van mijn favoriete cd’s. Er lagen stapels boeken die ikzelf gekocht en gelezen had en als er rommel lag hoefde ik dat pas op te ruimen als het mij zelf irriteerde.

Wat is mijn leven nu dan anders! Ik heb geen eigen kamer meer, maar een heel eigen huis. Ik moet dat huis zelf onderhouden, inrichten en ook betalen! Ik deel mijn leven en dat huis met iemand die net zoveel inspraak heeft als ik over alles wat er in dat huis gebeurt.
In de boekenkast staan ineens fotoalbums van plekken waar ik nooit geweest ben. In de kast staan cd’s die ik nog nooit geluisterd heb. In de gangkast hangen jassen die niet mijn maat zijn, in de keukenkastjes liggen keukenspullen die ik nooit gebruik en in de schuur liggen kabels waarvan ik niet weet waar ze voor dienen.

Dat wat ooit alleen van mij was, is nu van ons samen en dat wat ooit van haar alleen was, ligt nu tussen mijn spulletjes. Wij zijn samen één geworden, en onze spulletjes, gewoonten, manieren en systemen zijn overgelopen in elkaar.

Volgens mij is samenwonen het meest symbolische wat je als geliefden kunt ondernemen. Zelfs trouwen kan daar niet tegenop.
Want samen wonen is samen worden….. Romantischer dan dat kan toch bijna niet?

Kada

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]