| Titel: |
Reageren of niet reageren, dat is de vraag |
| Auteur: |
Frederique |
| Datum: |
12 apr |
| Revisie: |
- |
| Gelezen: |
308 |
Reageren of niet reageren, dat is de vraag
Ik ben gereformeerd opgevoed. En dus meer dan gemiddeld geïnteresseerd in religie. Ik ben opgegroeid in de tijd van Madonna. Eén van haar manieren om een nieuw liedje gelanceerd te krijgen, was om er een clip bij te maken waarbij ze het geloof op de hak nam. Succes gegarandeerd: Half gelovig Amerika stond op de achterste benen, er werden demonstraties georganiseerd en haar liedje steeg met stip naar nummer één.
Ik ben tegen geweld. En dus was ik in de puberteit geschokt, toen ik ergens op de televisie zag dat veel geld voor de oorlog in Noord-Ierland gefinancierd werd vanuit de Verenigde Staten. Stel dat die mensen dat nu niet gedaan hadden, was de kans op een (eerdere) oplossing niet groter geweest?
Ik ben anders. En dus word ik nog wel eens nageroepen door pubertjes. Ik heb er voor gekozen om daar niet op in te gaan. Niet omdat het me niet stoort. Niet omdat ik het normaal vind. Wel om het probleem niet groter te maken dan het is. En ook om de jongens niet te geven waar ze om vragen, want -als- ik er tegenin zou gaan, zou de schreeuwer direct een stuk populairder worden bij zijn vriendjes dan als ik dat niet zou doen. En hij zou van die vriendjes toch wel snel zijn gelijk krijgen, namelijk dat wat ik doe heel abnormaal is.
Laatst was er een oud-generaal in het leger van de VS die nogal domme uitspraken deed over homo's. Direct stoven homo's uit zowel de VS als uit Nederland overeind en er kwam een oproep om twee ton te verzamelen voor een rechtszaak. De Nederlandse overheid heeft er over gestemd en sindsdien steunen we de acties tegen deze generaal. Hij zal zijn succes wel krijgen bij zijn conservatieve achterban, die hem ongetwijfeld gelijk geeft in zijn provocerende uitspraken.
Als kind dacht ik: Wanneer gaat de kerk leren om zich niet te laten provoceren?
Als puber dacht ik: Waarom steunt men vanuit een ander continent een strijd die eerder ophoudt als je diezelfde strijd niet steunt?
Als volwassene denk ik: Waarom zou je iemand bevestigen in zijn (voor)oordeel door tegen iemand in te gaan?
Laat zo'n gast toch kletsen... Iedereen die van onze lieve heer voldoende verstand en gevoel meegekregen heeft snapt dat deze man niet weet waar die over praat. Dat zou toch voldoende moeten zijn?
Frederique
Ga naar...
[Volgende column]
[Vorige column]
Reacties op deze column
Reactie van Karin @ 6 mei 06:30 [reageer] Weet je wat ik altijd geweldig vind. Mensen die 'terugbijten' met humor.
Ik wordt niet nageroepen ofzo hoor, maar heel soms heb je wel eens een gesprek met een onbekende waarin ik dan 'uit de kast' kom en verteld dat ik met een vrouw samen leef. Soms wordt je in zo'n gesprek dan een beetje op die kast gejaagd doordat een man bv. zegt; 'maar waarom ben je lesbisch dan? vind je seks met mannen niet lekker?'
Een vraag waar mijn nekharen eigenlijk van omhoog gaan.
De allerbeste manier om daarmee om te gaan, in mijn ogen, is met humor. Dus ik reageer dan bv. met; 'oh jawel, maar de boel wel zo ruim daar beneden terwijl ik graag strak blijf'.
Of zoiets fouts he.
Op straat werkt dat soms wat anders omdat je ook met humor mensen aanleiding kunt geven tot agressie of nog meer 'voer'.
Dan is gewoon negeren en doen alsof ze het over iemand anders hebben soms misschien beter inderdaad.
Reactie van Frederique @ 6 mei 22:09 [reageer] Hihihi... Inderdaad fout, maar toch ook wel -erg- leuk! 
't Is zoals je zegt inderdaad net de situatie die maakt wat je wel-of-niet kunt doen.
Geef uw reactie!
|