"Liefde, soms zo fijn bizar" door Kada

Titel:  Liefde, soms zo fijn bizar
Auteur:  Kada
Datum:  14 mei 2011
Revisie:  -
Gelezen:  5230

Liefde, soms zo fijn bizar

Soms loopt het leven zo bizar...

Tien jaar lang heb je een relatie waar je gewoon gelukkig mee bent en waar je zelden over twijfelt. Natuurlijk zijn er kleine irritaties en natuurlijk zijn er perioden dat het even minder lekker loopt maar eigenlijk ga je er wel vanuit samen oud te worden. Maar dan ineens komen er toch twijfels, ineens zet je partner je aan het denken als zij haar twijfels uit en ineens besef je je dat je eigenlijk al heel veel jaren genoegen neemt met een relatie waarin je eigenlijk niet vind wat je nodig hebt en/of verdiend. Omdat het simpelweg je eerste relatie is weet je niet beter, maar van binnen weet je ineens wel dat je zo niet oud wilt worden.

Na tien trouwe jaren ga je uit elkaar en staat je leven compleet op zijn kop. De vrouw die je tien jaar lang als je maatje, je alles, je soulmate zag is ineens al die dingen niet meer. Ook al blijf je goed bevriend en ga je vredig je eigen weg, toch is het ineens anders, vreemd, ongemakkelijk.

Je moet op zoek naar eigen woonruimte, naar nieuwe spullen en naar nieuwe vrienden om te voorkomen dat je eenzaam wordt. En dan ineens merk je ook hoe snel plannen kunnen wijzigen en hoe snel het leven soms kan gaan.

Ik ging er allemaal doorheen en terwijl ik midden in de zoektocht naar een eigen huis zat was zij daar ineens. Het is mijn eigen schuld hoor, ik zocht contact want zij kwam gezellig over en ik voelde een klik waar ik voorheen niets mee deed maar waar ik nu geen rem meer in had. Amper drie weken single en daar was ze dan, de vrouw die mijn hoofd compleet op hol brengt. Die me weer laat voelen hoe geweldig liefde kan zijn. Die ervoor zorgt dat ik mezelf af en toe wil knijpen om er zeker van te zijn dat dit echt gebeurt. De vrouw die elke dag mijn ego streelt met lieve woorden en die mijn libido tachtig treden doet stijgen. Na drie e-mails wist ik het al… zij wordt mijn nieuwe liefje en ze gaat me heel gelukkig maken. Ik ben zo blij dat ik contact gezocht heb!

Eerlijk gezegd kan ik me niet zo goed herinneren of ik tien jaar geleden ook zo verliefd was dat ik elke dag wel kon janken van geluk, want zo is het nu namelijk wel. Minstens eens per dag is er een moment dat er een brok in mijn keel ontstaat omdat ik er met mijn koppie gewoon niet bij kan dat ik zo gelukkig kan zijn met iemand. Zij lijkt echt voor mij gemaakt…. En ik voor haar. En natuurlijk, dat dacht ik tien jaar geleden ook toen ik mijn ex leerde kennen maar toch is dit zo anders. Mijn ex en ik waren tegenpolen. We waren echt zo anders en dat maakte samen zijn best spannend en het had ook zeker zijn voordelen, maar echt begrepen voelde ik me zelden en datzelfde gold voor mijn ex. De echte grote klik is er nooit geweest, alles is het jammer dat je dat pas ontdekt als je tien jaar later een nieuwe liefde vind met wie die klik er wel is.

Amper drie weken samen besloot ik bij haar in te trekken. Ja, het was erg snel en we namen ontzettend veel risico. Vrienden van me waarschuwden me want ik kon blijkbaar door de verliefdheid niet meer rationeel denken. Ik had er echter schijt aan. Ik ben een gevoelsmens en al roept de hele wereld dat ik het stomste doe wat ik maar kan doen, als het goed voelt ga ik ervoor...Met het volle verstand hoor! Maar ik kon het hen niet kwalijk nemen! Drie weken daarvoor riep ik nog dat ik niet zo snel meer een relatie zou beginnen omdat ik eerst tot mezelf wilde komen. Samenwonen zou ik al helemaal niet snel meer doen want het geeft zo’n gezeik als het mis gaat en trouwen…dat was iets wat ik in mijn leven niet meer zag gebeuren. Maar nu is alles anders. Ik ben bij haar ingetrokken en sindsdien is elke dag een kadootje. Ik krijg elke ochtend vlinders in mijn buik als ik wakker wordt en haar naast me zie liggen. Vol trots vertel ik iedereen die het maar horen wil over hoe fijn we het samen hebben. Ik geniet elke keer als zij me verteld hoe fijn zij het ook heeft met mij.

Misschien is het te vroeg om te zeggen dat dit mijn grote liefde is en misschien is het ook wel oneerlijk tegenover mijn ex maar ik gun ons samen een heel lang leven. Ik wil voor haar zorgen, in voor en tegen spoed. Ik wil er voor haar zijn, als ze feest viert maar ook als ze verdriet heeft. Ik wil met haar de hele wereld zien. En als ik er aan denk dat ik misschien met haar oud mag worden en dat we straks op ons 80e samen hand in hand door het park wandelen, word ik echt zo blij van binnen. Kortom, ja op een dag wil ik misschien wel serieus met haar trouwen.

Ja, het leven gaat soms extreem snel. Ik wist niet dat ik me weer zo goed, veilig en fijn zou kunnen voelen bij iemand. Ik wist eigenlijk helemaal niet dat er iemand bestond die dit met mij kon doen!! Wat is liefde soms toch fijn bizar!!

Kada

Ga naar...

[Volgende column] [Vorige column]